Zamazać zdjęcie

U góry dodajesz plik: upuszczasz go, wskazujesz albo wklejasz ze schowka. Potem przeciągasz prostokąt po fragmencie, który ma zniknąć, czyli po twarzy, tablicy, numerze albo linii tekstu. W panelu jest jedna zasłona dla wszystkich ramek: rozmycie, piksele albo czarny pasek. Drugie miejsce dostaje drugą ramkę, ale nie inną zasłonę. Pobierz zapisuje JPG, PNG albo WebP, w którym piksele w ramkach są już podmienione. Oryginał na urządzeniu zostaje nietknięty. Pobieranie stoi wyłączone, dopóki nie ma choć jednej ramki, więc nie zapiszesz kopii bez cenzury.

Sam kładziesz prostokąt na twarzy. Nie ma tu wykrywania twarzy ani modelu, który obrysowałby ludzi za ciebie. Jedna twarz w tłumie, osoba z tyłu klasy albo ktoś przypadkiem w kadrze dostaje własną ramkę, a reszta sceny zostaje ostra. Gdy twarz ma tylko zmięknąć, wybierz rozmycie i podnoś siłę, aż rysy przestaną być czytelne. Gdy twarzy nie wolno odtworzyć, przełącz na czarny pasek: prostokąt staje się pełną czernią i kolory skóry nie zostają pod spodem. Druga twarz to druga ramka, ta sama zasłona. Pikselizacja twarzy jest możliwa jako zasłona Piksele, nie jako osobna strona i nie jako automat.

W karcie u góry wybierz Rozmycie, przeciągnij prostokąt na obszar i podnieś siłę, jeśli detal nadal się czyta. Jak rozmyć część zdjęcia znaczy tu dokładnie tę ramkę: reszta kadru nie mięknie. Startowa siła to 18. Wyższa liczba daje szerszą miękką zasłonę. To nie jest rozmycie całego zdjęcia i nie jest portretowym myciem tła. Jeśli fragment nie może dać się odtworzyć, przed pobraniem przełącz zasłonę na czarny pasek. Te same ramki zostaną, zmieni się tylko to, co w nich siedzi. Na iPhonie robisz to palcem po podglądzie w Safari, bez osobnego trybu.

Otwórz tę stronę w Safari na iPhonie. Stuknij kartę i wybierz zdjęcie z aplikacji Zdjęcia albo wklej obraz, który skopiowałeś. Prostokąt przeciągasz palcem, wybierasz rozmycie, piksele albo czarny pasek i pobierasz. Zapis ląduje w Plikach albo w arkuszu udostępniania, zależnie od iOS. To nie jest aplikacja z App Store i nie logujesz się. Konto nie jest potrzebne. Zdjęcie nie idzie na serwer podczas rysowania ramek. Plik, który potem gdzieś wrzucisz, ma być tym pobraniem, nie ujęciem sprzed cenzury.

W telefonie to ta sama strona w przeglądarce, nie osobny program. Na Androidzie otwierasz ją w Chrome, wskazujesz zdjęcie z galerii, rysujesz prostokąt i pobierasz plik do folderu pobranych. Galeria Samsunga nie dostaje od nas przycisku cenzury i nie zapisuje zasłony sama. To nie jest aplikacja Samsunga, nie jest nakładką na aparat i nie jest programem ze sklepu. Zamazanie twarzy w telefonie wygląda tak samo jak na komputerze: jedna zasłona, ramki, plik na płasko. Jeśli szukałeś przełącznika w ustawieniach aparatu, jego tu nie ma.

Cenzura zdjęcia to schowanie części jednej fotografii i zapis nowego pliku. Na tej stronie robisz to prostokątem oraz zasłoną: rozmycie, piksele albo czarny pasek. Nie jest to kasowanie zdjęcia, nie jest to usuwanie znaku wodnego i nie jest to odzyskiwanie miejsca, które ktoś już zasłonił. Hasła zamazać zdjęcie i cenzura zdjęcia prowadzą do tej samej roboty. Hasło pikselizacja twarzy opisuje tylko jedną zasłonę, gdy ramka leży na twarzy. Nazwa tej strony zostaje przy zamazaniu fragmentu, bo cały kadr w mozaice jest gdzie indziej.

Tak. Strona działa w przeglądarce bez konta i bez opłaty. W jednej wizycie możesz zasłonić fragmenty na więcej niż jednym zdjęciu. Pobranie jest na tej samej stronie. Narzędzie nie dokłada własnego znaku wodnego. Nie ma progu, po którym cenzura fragmentu staje się płatna, i nie ma kolejki w chmurze. Zamknięcie karty kończy pracę na tym urządzeniu.

Nie. Zdjęcie jest czytane na twoim urządzeniu i rysowane na płótnie tej strony. Wybór zasłony, cofnięcie ramki i złożenie pliku dzieją się lokalnie. Serwer nie dostaje fotografii po to, żeby dokończyć cenzurę. Zamknięcie karty kasuje podgląd. Nie zostawiamy sobie kopii. To dotyczy też wklejenia ze schowka: obraz nie wędruje do nas tylko dlatego, że ominąłeś okno wyboru pliku.

JPG, PNG, WebP, GIF, BMP i AVIF otwierają się tutaj. Nieruchomy GIF zapisuje się jako jedna klatka, nie jako animacja. HEIC, TIFF i PDF są odrzucane. Przy HEIC i PDF błąd pokazuje drogę do innego narzędzia na tym serwisie, jeśli tamten format tam wchodzi. TIFF trzeba najpierw zapisać jako JPG albo PNG i dodać ten plik. Możesz też wkleić obraz ze schowka. Jeden plik ma zostać poniżej limitu podanego przy karcie.

Rozmycie, gdy wystarczy miękki fragment i podnosisz siłę, aż detal zniknie. Piksele, gdy chcesz widoczne bloki mozaiki, także jako pikselizacja twarzy na jednej ramce. Czarny pasek, gdy miejsca nie wolno odtworzyć: prostokąt staje się pełną czernią i zastępuje piksele, nie przykrywa ich warstwą. Wszystkie ramki na zdjęciu dzielą jedną zasłonę. Przełączenie aktualizuje także te już narysowane. Czarny pasek ignoruje siłę. Jakość JPG albo WebP zmienia tylko wagę pliku.

Słabe rozmycie albo bardzo drobna mozaika czasem da się oszacować przez kogoś innego. Ta strona nie obiecuje, że każde rozmycie jest nieodwracalne. Jeśli twarz, tablica albo numer mają zostać schowane, obrysuj je w całości i weź czarny pasek. Cofnij na tej stronie tylko usuwa prostokąt przed pobraniem. Nie odtwarza pikseli z pliku, który już zszedł na dysk z zasłoną wmalowaną w obraz. Lekka siła, przy której nadal poznajesz rysy, nie jest skończoną cenzurą.

Nie. Nie ma wykrywania twarzy, nie ma wykrywania tablic i nie ma sztucznej inteligencji, która położyłaby ramki. Każdy prostokąt przeciągasz sam. Dzięki temu zdjęcie zostaje na urządzeniu i nie zasłonisz miejsca, które chciałeś zostawić. Druga twarz to druga ramka. Elipsy i pędzla tu nie ma: kształt zasłony jest prostokątem. Jeśli szukałeś automatycznego zamazania tłumu, tej funkcji tu nie włączysz, bo jej nie ma.

Nie. Cenzura zdjęcia podmienia tylko piksele w prostokątach, które narysujesz. To nie jest porada prawna i nie rozstrzyga praw autorskich, prywatności ani tego, czy konkretny wpis jest dozwolony. Jeśli nie masz prawa udostępnić zdjęcia, czarny pasek tego prawa nie tworzy. Zostaw sobie kopię oryginału, gdy nadal potrzebujesz ujęcia bez zasłony. Zasłonięcie tablicy na cudzym kadrze nie zmienia tego, kto jest autorem zdjęcia.

Rozmyj zdjęcie zmiękcza cały kadr. Pikselizacja zdjęcia jest stroną od mozaiki, w tym od mozaiki całego kadru. Ta strona zmienia tylko prostokąty, które narysujesz, i zostawia resztę ostrą. Piksele są tu jedną z trzech zasłon, obok rozmycia i czarnego paska, a nie nagłówkiem. Tamte strony nie traktują pełnego czarnego paska jako swojej roboty. Sięgnij po nie, gdy ma się zmienić każdy piksel. Zostań tutaj, gdy ma zniknąć fragment, a ulica, pokój albo dokument mają zostać czytelne. Pikselizacja twarzy na tej stronie to ramka z zasłoną Piksele, nie osobny adres.

Tak. Rysujesz prostokąt na każdy fragment i pobierasz jeden plik na płasko. Ten plik wrzucasz sam na Telegram, Discord, X, Reddit albo tam, gdzie chcesz. Strona nie publikuje za ciebie i nie łączy się z tymi serwisami. Obraz, który wysyłasz, ma być pobraniem, nie oryginałem sprzed zasłony. To samo dotyczy Instagrama: nie otwieramy posta ani relacji. Najpierw cenzura tutaj, potem sam wrzucasz gotowy plik.

Nie. Ta strona nie otwiera projektu Canvy, nie jest Paintem, nie edytuje slajdu w PowerPoint, nie jest osią czasu CapCut i nie jest projektem Picsart. Nie zamazuje pinezki, wizytówki ani widoku ulicy w Google Maps. Nie otwiera posta ani relacji na Instagramie. Potrzebny jest plik zdjęcia, który już masz: JPG, PNG, WebP, GIF, BMP albo AVIF. Jeśli obraz siedzi w slajdzie albo w projekcie, wyeksportuj go jako zdjęcie, zasłoń fragment tutaj i włóż pobrany plik z powrotem tam, skąd go wziąłeś.

Nie zdejmie cenzury. Jeśli na zdjęciu jest już rozmycie, mozaika albo pasek, ta strona nie odzyskuje tego, co było pod spodem. Nie ma tu narzędzia, które cofa cudzą zasłonę. To także nie jest aplikacja Samsunga, nie jest aplikacja na Androida i nie jest programem z App Store. Na telefonie z Androidem robisz to w przeglądarce: otwierasz tę stronę, wybierasz obraz z galerii i pobierasz plik na płasko. Galeria nie dostaje nowego przycisku.

Nie. Pikselizacja twarzy jest jedną zasłoną: wybierasz Piksele i kładziesz prostokąt na twarzy, a bloki zastępują ten fragment. Obok są rozmycie i czarny pasek, na tych samych ramkach. Nagłówek tej strony to zamazać zdjęcie, a pytanie, które ludzie zadają obok, to cenzura zdjęcia i jak zamazać twarz na zdjęciu. Mozaika całego kadru żyje na stronie Pikselizacja zdjęcia. Nie używaj tej nazwy jako nazwy narzędzia od fragmentu. Jeśli cały obraz ma stać się blokami, przejdź tam. Jeśli ostra ma zostać reszta kadru, rysuj ramki tutaj.